Ja hoor, daar is er weer eentje. De meeste mensen die vertrekken uit Nederland regelen wat papierwerk, nemen afscheid van vrienden en gooien misschien nog een laatste frikandel naar binnen. Deze gast had blijkbaar een compleet ander draaiboek klaarliggen.

Een afscheid waar niemand om vroeg
Volgens de beelden besloot de jongen zijn laatste momenten in Nederland op een nogal opmerkelijke manier in te vullen. Niet bepaald met een kop koffie en een afscheidskaart.
Nee hoor. Er moest blijkbaar nog even een statement gemaakt worden. Waarom precies blijft een raadsel.

De supermarkt werd uitgekozen
Van alle plekken die je kunt bezoeken op je laatste dag, viel de keuze op een supermarkt. Dat begon al bijzonder.
Want de meeste mensen gaan daarheen voor boodschappen. Niet voor een persoonlijk afscheidsspektakel.

Rustig winkelen zat er niet meer in
Klanten die gewoon hun brood, melk of avondeten wilden halen kregen ineens een heel ander programma voorgeschoteld.
Dat zag niemand aankomen. Behalve misschien de beveiligingscamera’s.

Schappen zijn geen boksbal
Op de beelden lijkt te zien hoe producten uit schappen worden geslagen en spullen door elkaar vliegen. Geen briljant plan.
Dat soort gedrag levert meestal maar één ding op. Gedoe.

Een volwassen idee was het niet
Laten we het netjes houden. Dit leek niet direct het resultaat van een lang strategisch denkproces.
Eerder het tegenovergestelde. Heel ver het tegenovergestelde zelfs.

Klanten keken verbaasd toe
Voor mensen die toevallig aanwezig waren, moet het een vreemde ervaring zijn geweest. Je komt voor boodschappen en krijgt een voorstelling.
Geen voorstelling waar iemand kaartjes voor zou kopen overigens.

Het personeel mocht het oplossen
Zoals meestal gebeurt bij dit soort acties, zijn het uiteindelijk medewerkers die achterblijven met de gevolgen.
Dat blijft misschien nog wel het irritantste onderdeel van het hele verhaal.

Internet had direct een mening klaar
Zodra de beelden online verschenen, begon de commentsectie op volle toeren te draaien. Dat duurde ongeveer drie minuten.
Misschien vier. Langer zeker niet.

De reacties waren niet mals
Veel kijkers konden weinig begrip opbrengen voor de actie. Dat kwam niet bepaald als een verrassing.
Integendeel. De meeste reacties waren behoorlijk duidelijk over wat ze ervan vonden.

Iedereen stelde dezelfde vraag
Waarom zou je dit doen? Dat was veruit de meest terugkerende reactie onder de beelden.
Een terechte vraag. Helaas levert internet zelden een duidelijk antwoord op.

Vertrekken kan ook normaal
Miljoenen mensen verhuizen, emigreren of vertrekken naar een andere plek zonder een supermarkt erbij te betrekken.
Dat blijkt prima mogelijk te zijn. Echt waar.

Social media smult van dit soort beelden
Het internet heeft een zwak voor video’s waarin iemand een bijzonder slechte beslissing neemt en dat ook nog eens laat vastleggen.
Hoe minder logisch de actie, hoe groter vaak de aandacht.

De grappen kwamen vanzelf
Natuurlijk duurde het niet lang voordat de eerste woordgrappen opdoken. Dat gebeurt altijd bij dit soort video’s.
Sommige opmerkingen waren verrassend creatief. Andere waren vooral heel direct.

Beveiligingscamera’s slapen nooit
Dat blijft iets wat mensen lijken te vergeten. Vrijwel iedere supermarkt hangt tegenwoordig vol camera’s.
Niet bepaald de ideale plek om iets stoms uit te halen dus.

Een paar minuten zorgen voor veel gedoe
Wat waarschijnlijk maar kort duurde, zorgde uiteindelijk voor een hoop extra werk en frustratie voor anderen.
Dat is vaak het patroon bij dit soort acties. De schade blijft niet bij de dader.

Internet werd weer rechercheur
Onder de video verschenen direct mensen die precies dachten te weten waarom de jongen deed wat hij deed.
Dat blijft indrukwekkend. Een paar seconden beeld en iedereen heeft een theorie.

Vroeger bleef dit een lokaal verhaal
Twintig jaar geleden had een supermarktmanager hier waarschijnlijk een week over nagepraat en dat was het wel.
Tegenwoordig kijkt ineens een compleet internetpubliek mee. Dat maakt nogal verschil.

Respect verdwijnt soms opvallend snel
Wat veel reacties gemeen hadden, was verbazing over hoe makkelijk sommige mensen eigendommen van anderen lijken te behandelen.
Dat onderwerp kwam telkens opnieuw terug in de discussie.

Een afscheid om niet trots op te zijn
Er zijn manieren om herinnerd te worden. Sommige positief, sommige minder positief. Deze actie lijkt vooral in die tweede categorie te vallen.
Niet bepaald het soort verhaal dat je later enthousiast op verjaardagen vertelt.

Tot nooit meer ziens, pannenkoek
Als dit daadwerkelijk zijn afscheid van Nederland moest voorstellen, dan was het een opvallende afsluiter. Dat kun je hem nageven.
Maar de meeste mensen zullen waarschijnlijk vooral blij zijn dat ze hun boodschappen morgen weer in rust kunnen doen. Wat vind jij? Gewoon een domme actie van een opgewonden jongen of bewijs dat sommige mensen totaal geen respect hebben voor andermans spullen? Laat het weten op Facebook.