Wie weleens in Barcelona is geweest, weet hoe levendig de stad aanvoelt, vooral langs de beroemde boulevard aan het strand. Overdag wemelt het er van de wandelaars, families, streetperformers en toeristen die proberen een zonnig plekje te vinden. ’s Avonds komt er nog een andere energie bij: livemuziek, geroezemoes, vrolijke groepen en mensen die tot laat blijven hangen om te genieten van de zwoele lucht. Maar viral video’s houden geen rekening met tijdstippen — en dat bewijst deze opmerkelijke scène die de afgelopen dagen de ronde doet op sociale media.
Het incident speelt zich af op een warme zomeravond. Een toerist heeft besloten om na een lange dag de drukte even te ontvluchten en neer te ploffen op een bankje aan de boulevard. Met zijn rugzak als kussen valt hij uiteindelijk in slaap, compleet uitgeput en zich totaal niet bewust van wat er om hem heen gebeurt. En precies op dat moment verschijnt er een Nederlandse jongen in beeld die duidelijk nog vol energie zit. Hij is met vrienden op stap, en uit de beelden blijkt dat zij het geheel vooral zien als een kans voor een “grappige stunt” — al valt daar achteraf natuurlijk stevig over te twisten.
De jongen loopt naar de slapende toerist toe en besluit een actie uit te halen die vooral bedoeld lijkt om indruk te maken op zijn vrienden, maar absoluut niet kan op een openbare plek. Hij buigt zich voorover en maakt enkele overdreven, theatrale bewegingen vlak boven de toerist, alsof hij hem elk moment een plotselinge schrik wil bezorgen. Op zich al ongepast genoeg, maar het is vooral de manier waarop hij probeert de slapende man belachelijk te maken die de beelden zo snel viraal deed gaan. Hij doet rare danspasjes, maakt overdreven geluidloze gebaren en voert een soort toneelstukje op dat bedoeld is om de toerist volledig voor schut te zetten — terwijl deze totaal nergens van weet.
Zijn vrienden gieren het uit op de achtergrond, filmen alles en moedigen hem zelfs aan om nog een stapje verder te gaan. Het is precies dat element dat het fragment zo typerend maakt voor deze tijd: groepsdruk, een camera die altijd draait, en jongeren die meer denken aan likes dan aan gezond verstand. De slapende toerist blijft gelukkig ongedeerd, maar dat maakt het gedrag van de hoofdpersoon niet minder beschamend. De jongen maakt een paar laatste overdreven bewegingen, wijst dramatisch naar de toerist en rent dan lachend terug naar zijn groep, duidelijk trots op zijn “prestatie”, terwijl zijn vrienden het moment opnieuw en opnieuw terugspoelen op hun telefoons.
Het fragment belandt vervolgens binnen enkele uren op verschillende platformen, waar de toon een stuk minder enthousiast blijkt. Veel kijkers reageren met verbazing, anderen met afkeuring. Het idee dat iemand die nietsvermoedend ligt te slapen op een openbare plek zomaar het middelpunt wordt van een gênant optreden, gaat er bij veel mensen niet in. De meest voorkomende reactie is dat dit soort stunts grensoverschrijdend zijn en dat respect voor medemensen, toeristen of niet, nooit verloren zou mogen gaan.
Opvallend is dat het gesprek onder de video al snel breder wordt. Niet alleen het gedrag van de jongen wordt bekritiseerd, maar ook het algemene verschijnsel dat sommige mensen tegenwoordig alles filmen. Het lijkt alsof elk fragment dat potentieel viraal kan gaan, automatisch belangrijker wordt dan de gevolgen voor de persoon in beeld. Of het nu gaat om een slapende toerist, iemand die struikelt, of een alledaagse situatie die verstoord wordt voor entertainment: de grens tussen humor en respectloosheid vervaagt steeds sneller.
Toch zijn er ook kijkers die het fragment niet zo zwaar opnemen. Zij zien het als een ondoordachte, maar relatief onschuldige grap van een groepje jongeren op vakantie. “Het is niet netjes, maar wel typisch vakantiegedrag,” schrijft iemand. “Iedereen doet soms domme dingen als hij met vrienden op stap is.” Het tekent de verdeeldheid die vaak onder viral video’s ontstaat: waar de een een harde grens trekt, ziet de ander vooral speelsheid.
De realiteit is dat de toerist zelf waarschijnlijk nooit zal weten wat er is gebeurd, tenzij iemand hem later de video toont. Op dat vlak is er geen schade toegebracht. Maar het bredere gesprek — over respect, sociale media en de kracht van een camera — blijft hangen. Het is weer een voorbeeld van hoe makkelijk iets viraal kan gaan, hoe snel gedrag wordt beoordeeld en hoe dun de lijn soms is tussen grappig en ongepast.
Het incident heeft er in ieder geval voor gezorgd dat mensen opnieuw nadenken over gedrag in het openbaar. Want hoe spontaan of luchtig iets ook lijkt, zodra iemand anders ongevraagd onderdeel wordt van jouw “grap”, kan het zomaar uit de hand lopen. En kun je rekenen op een plek in de volgende viral rondgang op sociale media — vaak niet op de manier die je voor ogen had.