Een fotobooth is normaal gesproken bedoeld voor precies wat de naam al verklapt: je stapt naar binnen, trekt vier keer een achterlijk gezicht en krijgt even later een strookje foto’s mee waarvan er minimaal eentje compleet mislukt is. Lekker simpel. Een koppel op beelden die momenteel online rondgaan, besloot alleen dat je zo’n klein hokje blijkbaar ook voor andere doeleinden kunt gebruiken.
De twee lijken namelijk te denken dat ze achter het gordijntje volledig van de buitenwereld zijn afgesloten. Even samen naar binnen, gordijn dicht en niemand die iets ziet. Klinkt op papier misschien logisch.
Alleen vergeten ze daarbij één vrij belangrijk detail: als je ergens in het openbaar een hokje instapt, betekent dat niet automatisch dat werkelijk niemand doorheeft wat daarbinnen gebeurt.
En ja hoor, precies dat gaat mis.
Op de beelden is te zien dat het koppel het behoorlijk gezellig met elkaar maakt en zich weinig lijkt aan te trekken van de locatie. Wat waarschijnlijk bedoeld was als een privé onderonsje, wordt uiteindelijk door iemand anders opgemerkt en gefilmd. Weg privacy. Welkom internet.
Fotobooth krijgt ineens een heel andere functie
De meeste mensen gebruiken zo’n fotohokje voor een pasfoto, een grappige foto met vrienden of misschien een paar kiekjes met hun partner. Daar is het ding tenslotte voor gemaakt.
Dit duo had duidelijk andere plannen.
Zodra ze samen in de booth zitten, lijkt de officiële functie van het apparaat namelijk vrij snel vergeten. De twee hebben vooral aandacht voor elkaar en lijken ervan overtuigd dat het gordijntje voldoende bescherming biedt tegen nieuwsgierige blikken.
Dat vertrouwen blijkt nogal optimistisch.
Want hoewel een fotobooth enigszins afgesloten is, staat zo’n apparaat meestal gewoon op een plek waar andere mensen voorbij kunnen komen. Stations, winkelcentra, uitgaansgebieden en andere drukke locaties zijn nu eenmaal niet bepaald beroemd om hun absolute privacy.
Gordijntje dicht betekent niet automatisch privé
Het is eigenlijk een klassiek gevalletje van iets dat in je hoofd een beter idee klinkt dan het in werkelijkheid is. Je ziet een klein afgesloten hokje, trekt het gordijn dicht en denkt: mooi, probleem opgelost.
Niet dus.
Andere mensen kunnen nog steeds voorbijlopen. Geluid blijft bestaan. En wanneer je je opvallend gedraagt, hoeft er maar één nieuwsgierige voorbijganger te zijn die doorheeft dat er iets anders gebeurt dan het maken van een paar keurige pasfoto’s.
Dat lijkt hier precies te zijn gebeurd.
Iemand merkt het tafereel op en besluit zijn telefoon erbij te pakken. Vanaf dat moment verandert het privé bedoelde moment in iets waar uiteindelijk een veel groter publiek naar kan kijken.
Lekker dan.
Smartphone erbij en het internet doet de rest
Twintig jaar geleden was dit waarschijnlijk niet veel verder gekomen dan een sterk verhaal van iemand die toevallig voorbijliep. Die had het ’s avonds aan vrienden verteld, niemand had hem geloofd en daarmee was de zaak waarschijnlijk klaar geweest.
Tegenwoordig werkt dat iets anders.
Iedereen loopt rond met een camera in zijn broekzak. Gebeurt er iets opvallends, dan duurt het vaak maar een paar seconden voordat iemand begint te filmen. Vervolgens hoeft die video maar één keer in een groepsapp of op sociale media terecht te komen en het verhaal kan razendsnel een compleet eigen leven gaan leiden.
Voor dit koppel lijkt dat niet anders te zijn gegaan. De beelden worden gedeeld omdat kijkers vooral niet begrijpen waarom je voor zo’n locatie kiest wanneer je duidelijk liever even alleen wilt zijn.
Omstanders hebben het sneller door dan gedacht
Wie zich in een openbare ruimte bevindt, heeft altijd te maken met andere mensen. Dat klinkt vrij logisch, maar wordt blijkbaar soms vergeten wanneer er een gordijntje tussen jou en de rest van de wereld hangt.
Het opvallende aan de beelden is dan ook vooral hoe weinig rekening het duo lijkt te houden met de mogelijkheid dat iemand hen kan opmerken.
Misschien dachten ze dat iedereen gewoon door zou lopen. Misschien waren ze ervan overtuigd dat niemand aandacht aan de booth zou besteden. Of misschien kon het ze op dat moment simpelweg weinig schelen.
Hoe dan ook, iemand had het dus wel degelijk door.
En diegene hield het niet alleen bij kijken.
Een fotohokje is geen hotelkamer
Dat is misschien de eenvoudigste conclusie die uit de video kan worden getrokken. Een fotobooth kan klein zijn, een gordijn hebben en even het gevoel geven dat je alleen bent, maar een hotelkamer wordt het daar natuurlijk niet ineens van.
Je bevindt je nog steeds op een plek waar mensen kunnen langslopen. Bovendien weet je nooit precies hoeveel zicht er vanaf de buitenkant is.
Wie dus denkt een briljante geheime locatie te hebben ontdekt, kan achteraf voor een behoorlijke verrassing komen te staan.
Dit koppel heeft die les inmiddels waarschijnlijk wel geleerd.
Sociale media kunnen natuurlijk weer lachen
Zodra dit soort beelden online verschijnen, weet je ongeveer hoe laat het is. De reacties stromen binnen en iedereen heeft ineens een mening over de locatiekeuze.
De één vraagt zich af waarom de twee niet gewoon konden wachten tot ze thuis waren. Een ander vindt vooral het idee dat ze werkelijk dachten onopgemerkt te blijven hilarisch. En natuurlijk zijn er mensen die meteen grappen maken over het soort foto’s dat uiteindelijk uit de machine zou moeten komen.
Daar hoef je het internet verder weinig uitleg voor te geven.
Een vreemde locatie, een koppel dat denkt alleen te zijn en vervolgens iemand die alles filmt. Dat zijn ongeveer alle ingrediënten die nodig zijn voor een video die in groepsapps blijft rondgaan.
Het internet vergeet dit soort momenten niet snel
Daar zit meteen ook het vervelende gedeelte voor de mensen op de beelden. Zodra een video eenmaal wordt gedeeld, heb je nauwelijks nog controle over waar die terechtkomt.
Iemand downloadt hem. Een ander plaatst hem opnieuw. Vervolgens verschijnt er een nieuwe versie met een ander bijschrift en een paar uur later circuleert hetzelfde fragment op verschillende platforms.
Zelfs wanneer de originele upload wordt verwijderd, kunnen kopieën nog lange tijd blijven rondgaan.
Een spontaan moment van een paar minuten kan daardoor ineens veel langer blijven bestaan dan de betrokkenen waarschijnlijk hadden verwacht.
Privacy en openbare plekken blijven slechte vrienden
Het incident laat vooral zien hoe dun de grens tussen privé en openbaar tegenwoordig kan zijn. Een gordijn, een hoekje of een afgesloten cabine kan je misschien het gevoel geven dat niemand meekijkt, maar dat betekent niet dat dit daadwerkelijk zo is.
Zeker op drukke locaties is de kans behoorlijk groot dat iemand iets opmerkt. En dankzij smartphones is de stap van opmerken naar filmen tegenwoordig bijzonder klein geworden.
Daarmee verandert een situatie binnen enkele seconden. Eerst denk je met z’n tweeën te zijn. Even later heeft iemand een video. En nog iets later kijkt een compleet onbekende aan de andere kant van het land mee.
Je verzint het niet.
Niet helemaal de foto’s waarvoor de booth bedoeld was
Voor de eigenaar van de fotobooth zal het eveneens een bijzondere manier zijn om te ontdekken wat bezoekers allemaal met zo’n apparaat kunnen verzinnen.
Je zet ergens een machine neer zodat mensen leuke foto’s kunnen maken en voor je het weet besluit een koppel dat het hokje ook uitstekend geschikt is voor een wel heel persoonlijk onderonsje.
Misschien binnenkort maar een extra bordje erbij: glimlachen naar de camera en daarna weer naar buiten.
Al valt natuurlijk te betwijfelen of dit duo zich door een bordje had laten tegenhouden.
Van privé moment naar virale beelden
Uiteindelijk begon het allemaal waarschijnlijk met een vrij eenvoudig idee. Even samen een fotobooth in, gordijntje dicht en denken dat niemand iets meekrijgt.
Alleen liep dat plan dus anders.
Een voorbijganger merkte op dat er in het hokje meer gebeurde dan alleen het maken van foto’s en besloot de telefoon erbij te pakken. Daarmee was het gedaan met de vermeende privacy en begon een compleet nieuw hoofdstuk: het internet.
Of het koppel tijdens het moment zelf doorhad dat ze werden gefilmd, is niet duidelijk. Dat ze niet zo onopvallend waren als ze vermoedelijk dachten, staat inmiddels wel vast.
Misschien de volgende keer gewoon die vier foto’s maken, het strookje meenemen en de rest bewaren voor thuis. Scheelt een hoop gedoe en vooral een hoop onbekenden die ineens kunnen meekijken.
Wat voor de twee begon als een privé onderonsje in een fotobooth, veranderde zo in een opvallend fragment waar online volop over wordt gesproken.