De beelden zijn op verzoek verwijderd.
Op een groot muziekfestival kom je natuurlijk niet voor een rustige avond met een kop thee. Mensen trekken opvallende outfits aan, dansen urenlang en proberen vooral zoveel mogelijk plezier uit een festivalweekend te halen.
Bij Lost Lands gaat dat misschien nog een stapje verder. Het Amerikaanse festival staat bekend om zijn enorme dinosaurussen, indrukwekkende podia en een complete aankleding die bezoekers het gevoel moet geven dat ze ergens in een moderne versie van de prehistorie zijn beland.
Een vrouwelijke festivalganger lijkt behoorlijk enthousiast mee te gaan in die vrije sfeer. Op beelden die tijdens het evenement zijn gemaakt, is namelijk te zien hoe ze samen met twee mannen voor een opvallend moment zorgt.
Wat eraan voorafging, is niet duidelijk. Misschien kennen de drie elkaar al langer, misschien hebben ze elkaar diezelfde dag ontmoet. Daarover vertelt het korte fragment niets en dus gaan we daar geen compleet verhaal bij verzinnen.
Wat wel duidelijk wordt, is dat de vrouw bepaald niet verlegen is. Terwijl rondom haar gewoon andere bezoekers aanwezig zijn, zoekt ze opvallend contact met de twee mannen en lijkt ze weinig bezig met mogelijke nieuwsgierige blikken.
En op een festival met duizenden bezoekers weet je natuurlijk wat er vervolgens gebeurt. Iemand heeft een telefoon bij de hand, de camera gaat aan en een moment dat waarschijnlijk maar kort duurde kan vervolgens nog jarenlang op het internet blijven rondgaan.
Lost Lands pakt het prehistorische thema behoorlijk serieus aan
Lost Lands wordt gehouden bij Legend Valley in Thornville, in de Amerikaanse staat Ohio. Het festival richt zich sterk op elektronische muziek en heeft door de jaren heen een behoorlijk herkenbare identiteit opgebouwd.
Daarbij spelen dinosaurussen een enorme rol. Over het terrein staan gigantische exemplaren en de complete aankleding is ontworpen rondom een prehistorisch thema. Een doorsnee festivaldecor kun je het bepaald niet noemen.
Bezoekers spelen daar graag op in. Op sociale media zijn rondom het evenement talloze opvallende outfits, accessoires en creatieve kostuums te vinden. Wie daar volledig uitgedost rondloopt, valt waarschijnlijk aanzienlijk minder op dan tijdens een normale zaterdagmiddag in een winkelcentrum.
De vrouw uit deze beelden trekt alleen om een andere reden de aandacht. Zij lijkt zich tijdens het festival volledig op haar gemak te voelen en heeft een bijzonder gezellig moment met twee andere bezoekers.
Daarbij blijft het verstandig om niet automatisch conclusies te trekken over de oorzaak van iemands gedrag. Uit een video kun je bijvoorbeeld niet vaststellen of iemand alcohol of andere middelen heeft gebruikt. Dat iemand zich uitbundig gedraagt, is daarvoor simpelweg geen bewijs.
Misschien heeft ze gewoon een fantastische dag en trekt ze zich weinig aan van hetgeen andere mensen daarvan vinden. Op een festival waar duizenden mensen komen om tijdelijk aan de normale dagelijkse routine te ontsnappen, zou dat niet eens zo vreemd zijn.
Alleen gaat haar enthousiasme nét iets verder dan een dansje voor het podium. De interactie met de twee mannen zorgt ervoor dat omstanders beginnen te kijken en uiteindelijk iemand besluit het moment vast te leggen.
Dan heb je dus precies het soort festivalfragment dat later zonder veel uitleg opnieuw gedeeld kan worden. Dinosaurussen op de achtergrond, duizenden feestgangers en vooraan iemand die blijkbaar besloten heeft dat subtiliteit vandaag even vrij heeft.
Op een festival met duizenden telefoons blijft weinig onopgemerkt
Dat is tegenwoordig misschien wel het grootste verschil met festivals van twintig jaar geleden. Toen konden bezoekers iets geks doen en was de kans behoorlijk groot dat alleen de mensen in de directe omgeving het ooit zouden weten.
Nu loopt vrijwel iedere bezoeker rond met een smartphone die uitstekende video’s kan maken. Mensen filmen optredens, vrienden, outfits, het terrein en alles wat onderweg voldoende interessant lijkt.
Daardoor hoef je zelf helemaal geen contentmaker te zijn om online terecht te komen. Doe midden tussen duizenden bezoekers iets opvallends en er bestaat simpelweg een redelijke kans dat ergens een camera jouw kant op staat.
De vrouw op Lost Lands lijkt zich daar tijdens het moment weinig zorgen over te maken. Ze blijft dicht bij de twee mannen staan en lijkt vooral plezier te hebben met hetgeen daar gebeurt.
Voor de filmer is het blijkbaar opvallend genoeg om de telefoon erbij te pakken. Daarmee verandert een kort festivalmoment onmiddellijk in digitaal beeldmateriaal dat veel verder kan reizen dan het terrein in Thornville.
En juist op grote evenementen gaat dat snel. Bezoekers sturen filmpjes naar groepsapps, plaatsen fragmenten op sociale media en delen opvallende momenten met mensen die duizenden kilometers verderop zitten.
Voor je het weet heeft iemand die nog nooit van Lost Lands heeft gehoord ineens een mening over een gebeurtenis van een paar seconden. Welkom op het internet.
Het laat ook zien waarom voorzichtigheid met context belangrijk blijft. Een korte opname vertelt zelden wat eraan voorafging of hoe de betrokken personen elkaar kennen. Het enige wat je betrouwbaar kunt beschrijven, is hetgeen daadwerkelijk op de beelden zichtbaar is.
De twee mannen hoeven blijkbaar niet lang overtuigd te worden
Wat de beelden vooral opvallend maakt, is hoe ontspannen de drie met elkaar omgaan. Er lijkt weinig twijfel te bestaan over de aandacht die de vrouw van haar twee festivalgenoten krijgt.
Dat levert een behoorlijk gewaagd tafereel op, zeker omdat het zich niet ergens achter een afgesloten deur afspeelt. De rest van het festival gaat rondom hen gewoon verder en andere bezoekers kunnen het moment daardoor eenvoudig opmerken.
Of de drie beseffen dat ze gefilmd worden, is niet duidelijk. Misschien zien ze de camera wel en interesseert het hen simpelweg niet. Misschien hebben ze werkelijk geen idee dat iemand een paar meter verderop staat op te nemen.
In beide gevallen is de locatie niet bepaald ideaal wanneer anonimiteit het doel was. Lost Lands trekt enorme aantallen bezoekers en opvallende gebeurtenissen verdwijnen daar zelden volledig tussen de massa.
Het prehistorische thema levert ondertussen wel een grappige vergelijking op. Tussen alle gigantische dinosaurussen lijkt deze bezoekster zelf eveneens even besloten te hebben dat moderne sociale etiquette optioneel is.
Dat betekent natuurlijk niet dat we haar meteen een compleet karakter moeten aanmeten. Een paar seconden festivalbeeld vertellen niets over hoe iemand normaal gesproken is. Mensen gedragen zich tijdens een evenement soms simpelweg uitbundiger dan tijdens een gemiddelde werkweek.
Juist dat is voor veel bezoekers onderdeel van de aantrekkingskracht. Even geen kantoor, studie of dagelijkse verplichtingen. Muziek aan, vrienden erbij en een paar dagen volledig in een andere omgeving verdwijnen.
Deze vrouw neemt dat idee alleen behoorlijk serieus. Haar interactie met de twee mannen blijkt uiteindelijk genoeg om zelfs tussen alle spectaculaire aankleding van Lost Lands nog de aandacht te trekken.
Een paar seconden zijn genoeg voor een compleet internetmoment
Het fascinerende aan zulke video’s is dat er eigenlijk nauwelijks iets nodig is om online nieuwsgierigheid te veroorzaken. Geen professionele camera, geen uitgebreide montage en geen bekende persoon in beeld.
Een onverwachte situatie is voldoende. Zeker wanneer die plaatsvindt op een herkenbare locatie zoals een groot festival, begrijpen kijkers onmiddellijk de setting en willen ze weten waarom iemand überhaupt begon te filmen.
Lost Lands levert daarvoor natuurlijk een perfecte achtergrond. Overal staan enorme decorstukken, bezoekers dragen bijzondere kleding en er gebeurt voortdurend iets. Om binnen zo’n omgeving alsnog extra op te vallen moet je bijna je best doen.
Toch lukt het deze drie festivalgangers. Terwijl duizenden andere mensen waarschijnlijk naar een optreden kijken of richting het volgende podium lopen, creëren zij hun eigen kleine show.
Dat iemand het moment filmt is vervolgens bijna voorspelbaar. Bij grote evenementen worden tegenwoordig zoveel beelden gemaakt dat volledige anonimiteit eigenlijk een illusie is zodra je iets opvallends in het openbaar doet.
Daar zit tegelijkertijd een verschil tussen aanwezig zijn en online verschijnen. De mensen die ter plaatse iets zien, vergeten het misschien dezelfde avond alweer. Een video kan maanden of zelfs jaren later opnieuw worden gedeeld.
Daarom duiken oude festivalbeelden regelmatig opnieuw op. Een nieuw account plaatst het fragment, iemand stuurt het verder en plotseling krijgt een moment uit een eerder festivalweekend opnieuw duizenden kijkers.
Voor de betrokken personen kan dat behoorlijk onverwacht zijn. Wat voor hen misschien een paar seconden lol was, wordt voor internetgebruikers ineens een fragment waar eindeloos grappen en opmerkingen onder verschijnen.
Zelfs tussen de dinosaurussen weet deze bezoekster nog op te vallen
Uiteindelijk is dat misschien het knapste aan het hele tafereel. Lost Lands is visueel bepaald geen rustige omgeving. Gigantische dinosaurussen en indrukwekkende podia proberen voortdurend je aandacht te pakken.
Toch weet één bezoekster samen met twee mannen ervoor te zorgen dat een camera niet richting het podium, maar hun kant op wordt gedraaid. Dan doe je kennelijk iets waardoor iemand toch even twee keer kijkt.
Wat hun plannen voor de rest van de avond waren, weten we niet. Misschien gingen ze vijf minuten later ieder weer hun eigen kant op. Misschien waren ze samen met dezelfde vriendengroep. Het fragment geeft daar geen informatie over.
We weten alleen dat de drie tijdens het gefilmde moment behoorlijk gezellig met elkaar omgaan en zich weinig lijken aan te trekken van de drukte om hen heen.
Het levert precies het soort beelden op waarvoor festivalvideo’s zo vaak worden gedeeld. Niet omdat er iets ingewikkelds gebeurt, maar omdat je tijdens het kijken automatisch denkt dat je dit zelf waarschijnlijk niet midden tussen duizenden andere bezoekers zou doen.
Maar goed, ieder viert een festival op zijn eigen manier. De één staat twaalf uur vooraan bij een podium, de ander verzamelt foto’s met iedere dinosaurus op het terrein en deze drie lijken hun weekend weer op een compleet andere manier te beleven.
Of ze achteraf blij waren met de camera die toevallig hun kant op stond, blijft onbekend. Op het moment zelf lijken ze in ieder geval vooral bezig met elkaar en niet met hetgeen later online over de beelden gezegd zou kunnen worden.
Hoe de vrouw tijdens Lost Lands alle aandacht weet te trekken en waarom twee andere festivalgangers ineens onderdeel worden van het opvallendste moment van haar avond, zie je in de ietwat gewaagde beelden op de volgende pagina
